فیستول شریانی وریدی راه نجات بیماران همودیالیزی طولانی مدت است. محافظت از فیستول شریانی وریدی می‌تواند از پیشرفت آرام دیالیز، کاهش تعداد بستری‌ها و کاهش هزینه‌ها اطمینان حاصل کند. روش‌های متداول سوراخ‌سازی فیستول شریانی وریدی در عمل بالینی شامل سوراخ‌سازی منطقه‌ای، سوراخ‌کردن نردبان طناب و سوراخ کردن دکمه‌چاله است. در حال حاضر بسیاری از مراکز تصفیه خون برای ایجاد تونل های سوراخ دکمه ای از سوزن بدون سوزن دیالیز ایمن استفاده می کنند که با روش استفاده از سوزن تیز برای ایجاد تونل سوراخ دکمه فیستول مقایسه می شود و به دنبال روشی ساده تر، سریعتر و کم دردسرتر برای بیماران برای ایجاد فیستول شریانی وریدی است. تونل های سوراخ دکمه
ایجاد تونل های سوراخ دکمه فیستول
روش ایمن سوراخ کردن سوزن دیالیز ساکن
معیارهای قضاوت در مورد بلوغ فیستول شریانی وریدی:
فیستول شریانی وریدی تازه ایجاد شده به 4 تا 6 هفته بلوغ نیاز دارد. سه پارامتر مهم بلوغ فیستول شریانی وریدی عبارتند از: نبض، لرزش و سوفل. تظاهرات بالینی پارامترهای نرمال و تنگی در جدول زیر نشان داده شده است. هنگامی که فیستول شریانی وریدی بالغ می شود، جریان خون طبیعی اندازه گیری شده توسط اولتراسوند بیش از 500 میلی لیتر در دقیقه، قطر داخلی بزرگتر یا مساوی 5 میلی متر و عمق پوست کمتر از 5 میلی متر است.
قبل از سوراخ کردن فیستول شریانی وریدی باید وضعیت پوست بیمار مشاهده شود و ورید مناسب (عموما ورید سفالیک، ورید بازیلیک یا ورید میانی) انتخاب شود و نقشه طرح سوراخ شریانی وریدی ترسیم شود. نقطه سوراخ شریانی در انتهای پروگزیمال، بیش از 5 سانتی متر از آناستوموز فیستول فاصله دارد، و نقطه سوراخ وریدی در انتهای پروگزیمال، حدود 8 سانتی متر از نقطه سوراخ شریانی فاصله دارد.