طبقه بندی و انتخاب دیالیزورها

دیالیز جزء اصلی همودیالیز است که عمدتاً از یک ساختار نگهدارنده و یک غشای دیالیز تشکیل شده است که غشای دیالیز یک غشای نیمه تراوا است که به مولکول های کوچکتر از اندازه منافذ غشاء اجازه عبور می دهد. طبقه بندی دیالیزورها عمدتا بر اساس مواد غشایی و نفوذپذیری آنها است که شامل انواع مختلف غشاهای دیالیز مانند غشاهای سلولزی بازسازی شده، غشاهای سلولز استات، غشاهای الیافی جایگزین و غشاهای مصنوعی است. این مواد غشایی زیست سازگاری و نفوذپذیری متفاوتی دارند که بر اثر دیالیز و پاسخ بیمار تأثیر می گذارد. عواملی که در انتخاب دیالیزورها باید در نظر گرفته شوند عبارتند از مواد غشایی، زیست سازگاری، نرخ کلیرانس و ضریب اولترافیلتراسیون. دیالیزهای کم شار و دیالیزهای با شار بالا دو نوع هستند که معمولاً در عمل بالینی استفاده می شوند. تفاوت اصلی در نفوذپذیری غشای دیالیز و توانایی حذف سموم با اندازه های مختلف است. دیالیزورهای با شار بالا می توانند به طور موثر مواد سمی مولکولی بزرگ را حذف کنند در حالی که مواد سمی مولکولی کوچک را حذف می کنند و معمولاً اثرات دیالیز بهتری را ارائه می دهند.